و ضمير در [ دفعه ] به لصّ راجعست . قوله : و لو لم يندفع الّا بالقتل : ضمير در [ لم يندفع ] به لصّ راجعست . قوله : كان دمه هدر : ضمير در [ دمه ] به لصّ عود مىكند . قوله : لو تمكّن الحاكم منه : ضمير در [ منه ] به لصّ راجعست . قوله : لم يحدّه حدّ المحارب : ضمير منصوبى در [ لم يحدّه ] به لصّ راجعست . قوله : مطلقا : اعمّ از آنكه لصّ ماليرا دزديده يا ندزديده باشد . قوله : انّما اطلق عليه اسم المحارب : ضمير در [ عليه ] به لصّ راجعست . قوله : تبعا لاطلاق النّصوص : از جمله اين نصوص سه حديث ذيل مىباشد كه مرحوم صاحب وسائل آنها را در ج ( 18 ) ص ( 543 ) به اين شرح نقل فرموده : حديث اول محمّد بن الحسن باسنادش ، از احمد بن محمّد ، از برقى ، از حسن بن السرى ، از منصور ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : اللّصّ محارب للّه و لرسوله ، فاقتلوه ، فما دخل عليك فعلىّ . حديث دوم محمّد بن الحسن ، از محمّد بن يحيى ، از غياث بن ابراهيم ، از مولانا الصّادق از پدر بزرگوارش عليهما السّلام قال : اذا دخل عليك اللّصّ يريد اهلك و مالك ، فان استطعت ان تبدره و تضربه فابدره و اضربه و قال :